Ineens wist ik het, hier wil ik mee verder!
‘Impacter leerde ik kennen toen ik net was gestopt met mijn studie Creative Business. Op dat moment zat ik thuis. Mentaal ging het niet goed, daarvoor kreeg ik zware therapie voor mijn trauma’s. Ik wilde iets zinvols doen voor mezelf, mezelf bezighouden. Maar ik wilde geen druk voelen om te beginnen met een nieuwe studie of baan. Daarom ging ik kijken naar vrijwilligerswerk.’
‘Via Deventer Doet werd ik doorverwezen naar een Impactercoach. Met haar heb ik een aantal keer laagdrempelig afgesproken bij de Kwalitaria of de bieb. Ze vroeg door naar waar ik vandaan kwam en waar ik naartoe wilde. Het waren fijne gesprekken, ze was echt betrokken in mijn welzijn. Toch was ik nog echt zoekende in die periode. We zijn eerst gaan kijken bij wat vrijwillige acties, zoals kerstpakketten uitdelen en het Therapiepaardje.’
‘Toen ik stil stond voelde ik meer ruimte om na te denken over wat ik echt wilde gaan doen. In het begin wilde ik het laagdrempelig voor mezelf houden. Maar toen ik dingen ging uitproberen merkte ik dat ik eigenlijk juist veel meer wilde betekenen. Wat ik wilde doen vond ik niet in het vaste aanbod.’
‘Met vriendinnen had ik het wel eens over wat we hadden gemist aan seksuele voorlichting, hoe er binnen de samenleving naar seks wordt gekeken en waar je mee te maken krijgt als jonge vrouw. Allemaal hadden we nooit goede voorlichting gehad en bijna iedereen had net als ik te maken gehad met grensoverschrijdend gedrag met een ex of tijdens het uitgaan in de stad. Dát was het, daar moest ik iets aan doen!’
‘Mijn plan werd ontvangen met veel enthousiasme. Ik kreeg daardoor allemaal ideeën over wat ik kon betekenen op dit gebied. Het hielp mij om bij Impacter Fabriek met mensen hierover te kunnen sparren. Iedereen is bezig met eigen projecten en loopt tegen dingen aan, dus je staat er niet alleen voor. Ook geeft het een goed gevoel om het daar te kunnen vertellen als je weer een stapje verder komt. Soms hebben mensen ook ideeën of kennen ze weer anderen die je verder kunnen helpen…’
‘Zo was er iemand die gehoord had over het horeca codewoord ‘angelshot’. Dit idee hebben we naar de koninklijke Horeca Deventer gebracht. Binnenkort willen ze in de gemeente Deventer een campagne starten. Ook heb ik via iemand contact kunnen leggen met een school. Op het SVPO heb ik aan twee klassen van 30 leerlingen gastlessen over grenzen binnen seksualiteit kunnen geven. Totaal buiten mijn comfortzone, maar volgend jaar kom ik terug.’
‘Via nog iemand van Impacter Fabriek kreeg ik contact met een raadslid. Diegene was bezig was met een initiatiefvoorstel voor maatschappelijk dialoog op dit gebied. Voor de gemeenteraad heb ik mijn persoonlijk verhaal kunnen vertellen en het initiatiefvoorstel werd unaniem aangenomen. De gemeente vond dat ik met mijn initiatief een uitvoerende rol moet krijgen. Als klap op de vuurpijl stond ik met mijn verhaal zelfs in de krant!’
Kaylee spreekt haar verhaal in voor de gemeenteraad, het voorstel is unaniem aangenomen.
‘Samen met het Etty Hillesum Centrum hebben we om de week een vaste lotgenotengroep opgericht onder de naam ‘Safe And Sound’. We leggen contacten met andere organisaties om dit onderwerp verder uit te bouwen. Ondanks dat ik nu volop bezig ben met mijn nieuwe studie archeologie weet ik zeker dat ik vrijwillig mijn dromen met Pluis wil uitbouwen.’
‘Door zelf aan de slag te gaan heb ik veel meer zelfvertrouwen gekregen en weet ik wat ik wil. Mijn verleden heb ik een plek kunnen geven en ik durf weer te dromen over de toekomst. Uiteindelijk kom ik er, op mijn eigen manier.’
